كاش میشد لحظه ای بی انتظار و ادعا
خاك بوست باشم و گویم سلامی بی ریا

حلقه برگردن شوم چله نشین خانه ات
خوب می دانی چه می خواهد دل من ازخدا

دل شكسته، بی كس و غربتزده باچشم تر
كودكی تنها نشسته چشم بر دست شما

آمدم دل خون و دنیای دلم گرداب غم
سینه ام مست نگاهی در ورای ناكجا

من نمی گویم چه آمد بر سر دریای دل
حك شده بر لوح هستی درد من از ابتدا

گفته مادر پادشاه ملك، هستی جاودان
هرچه خواهم می دهی اما نمی پرسی چرا

ساده می گویم دلم می خواهد آرامم كنی
هرچه باشد شاه این سامان توی آقا رضا

محمد عباسی